Κτηματομεσιτικό γραφείο Ναυπάκτου

ΝΟΜΟΣ ΑΙΤΩΛΟΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

Αιτωλικό

Πυκνοκατοικημένο νησάκι, στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου που συνδέεται με την ξηρά με πέτρινη πολύτοξη γέφυρα, μήκους 300 και πλάτους 8 μέτρων, η οποία χρονολογείται από το 1898. Πρώτοι κάτοικοι του Αιτωλικού φαίνεται πως ήταν ψαράδες που τους τράβηξαν εκεί τα πλούσια αλιεύματα της λιμνοθάλασσας. Το 1204 η πόλη παραχωρήθηκε στους Ενετούς. Από το 1370 και έως την επανάσταση του 1821 πέρασε στην εξουσία, διαδοχικά, των ελληνοβλάχων δεσποτών Μπούα, Σπάτα, Γρίβα, των Ενετών, Τούρκων, του Μοροζίνη και μετά τα Ορλωφικά, στον Αλή Πασά.Απέχει 12 χλμ Β από το Μεσολόγγι και έχει 7.216 κατοίκους. Το Αιτωλικό είναι παλιά ναυτική πολιτεία με ιδιαίτερο χρώμα και γραφικότητα. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ανέπτυξε αξιόλογη ναυτική δύναμη και έγινε γνωστό από την ηρωική αντίσταση που πρόβαλε στους Τούρκους, ιδιαίτερα στη δεύτερη πολιορκία του Μεσολογγίου.

Αξιοθέατα αποτελούν:

Η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου, με το χρυσοκέντητο επιτάφιο που είναι έργο τέχνης. Χτίστηκε στα ερείπια παλαιοχριστιανικού ναού. Εδώ έγιναν οι δυο εθνοσυνελεύσεις των αντιπροσώπων της Ρούμελης. Υπάρχει στην εκκλησία αυτή η εικόνα της Παναγίας, που η μια παρειά της λέγεται ότι έχει κοκκινίσει από τις αθυροστομίες του πολέμαρχου Καραϊσκάκη.

Η εκκλησία των Ταξιαρχών, που καταστράφηκε από βόμβα το 1823 στην πολιορκία του Αιτωλικού από τον Κιουταχή. Μέσα στην εκκλησία υπάρχει πηγάδι με νερό. Στην αυλή, ο τάφος της κυρά Βασιλικής, που υπήρξε ο μεγαλύτερος έρωτας του Αλή πασά των Ιωαννίνων.