Κτηματομεσιτικά γραφεία Κορίνθου

Αρχαία πόλη Κρομμυών

Αρχαία πόλη τα ανεσκαμένα οικιστικά τμήματα της οποίας βρίσκονται ανάμεσα στα αναχώματα της νέας εθνικής οδού Αθηνών - Κορίνθου και του προαστιακού, στο ύψος που βρίσκεται ο σταθμός.

Το όνομα της πόλης παραπέμπει στο γνωστό σε όλους κρεμμύδι. Μάλλον δεν είναι τυχαίο οτι στην περιοχή ακόμα και σήμερα η βασική εποχιακή καλλιέργεια είναι το κρεμμύδι, το οποίο το "σηκώνει πολύ", όπως λέμε, η περιοχή.

Η διάρκεια ζωής της πόλης ήταν κατά την επικρατέστερη άποψη από την Γεωμετρική έως τη Βυζαντινή περίοδο.


Μυθολογία:

Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Θησέας επιστρέφοντας από την Τροιζήνα στην Αθήνα, σκότωσε εδώ το θηλυκό αγρογούρουνο Φαία κόρη του Τύφωνα και της 'Εχιδνας, το οποίο κατέστρεφε τις σοδειές των κατοίκων και με την επιθετικότητά του, τους είχε απομακρύνει από την πόλη.



O Θησέας εξοντώνει τη Φαία. Από διακοσμήσεις αγγείων.

Πορεία στους αιώνες σύμφωνα με αναφορές:

Την εποχή της ακμής των Μεγάρων (6ος - 7ος π.Χ. αιώνας) ολόκληρη η Κρομμυωνία (Από την ακτή του Σχοινούντα το σημερινό Καλαμάκι μέχρι την Πάχη) ανήκε στους Μεγαρείς.

Από τον 6ο π.Χ. αιώνα, ο Κρωμμυώνας προσαρτήθηκε στην Κόρινθο.

Το 425 π.Χ. καταλήφθηκε αιφνιδιαστικά από τους Αθηναίους.

Το 393 π.Χ. στον Κορινθιακό πόλεμο, χρησιμοποιήθηκε ως οχυρό.

Από τη Ρωμαϊκή επόχή και μέχρι την Βυζαντινή, πιστεύεται οτι η πόλη μετατοπίστηκε νοτιότερα κοντά στο λιμάνι το οποίο ήταν σε χρήση καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του οικισμού.




Κάτοψη Ανεσκαμένης Πόλης.

Οι ανασκαφές έφεραν στην επιφάνεια:

'Ενα μεγάλο νεκροταφείο των Γεωμετρικών χρόνων (8ος π.Χ. αιώνας).
Μικρό θεατροειδή χώρο των Υστεροαρχαϊκών χρόνων (τέλη 6ου π.Χ. αιώνα). Μάλλον βουλευτήριο με πλακόστρωτο δάπεδο διαμέτρου 7.40 μ. με 11 σειρές κτιστών βαθμίδων, υποδηλώνει οργανωμένη πολιτεία ήδη από τα Αρχαϊκά χρόνια. θεμέλια οικιών και εγκαταστάσεις εργαστηρίων κεραμεικής των Υστεροκλασσικών - Ελληνιστικών χρόνων (4ος π.Χ. - 2ος μ.Χ. αιώνας).
Επίσης βρέθηκαν πολλά αξιόλογα μικρά αντικείμενα, τα οποία δυστυχώς δεν βρίσκονται σε κάποιο σχετικό μουσείο - χώρο, στη δική μας περιοχή. Αυτά κυρίως κεραμεικά και με επιρροές κυρίως από την Κορινθιακή τέχνη, επιβεβαιώνουν την έντονη οικιστική, εργαστηριακή και ταφική δραση στην περιοχή.

Πρόσφατο Παρελθόν

Τα στοιχεία αυτής της σελίδας είναι ακόμα γενικά και θα εμπλουτιστούν σύντομα με ακριβείς ιστορικές πληροφορίες.

Η νεότερη ιστορία της περιοχής ξεκινά με τη δημιουργία του πρώτου χωριού γνωστού ως Κουλατζίκι. Η θέση του ήταν ανάμεσα στις σημερινές παλιά και νέα εθνικές οδούς στο ύψος της περιοχής Τσόπας. Οικιστικά απομεινάρια από το πρώτο χωριό δεν υπάρχουν και η περιοχή πλέον έχει κτήματα και λίγα εξοχικά σπίτια. Πολλοί από τους πρώτους κατοίκους ήταν Αρβανίτες. Τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά αυτής της καταγωγής δεν υπάρχουν πλέον. Οι σημερινοί γηραιότεροι απλά γνωρίζουν ελάχιστες λέξεις.

Σε περιόδους πολέμου όπως τη δεκαετία του 40 πάντα υπήρχε σημαντική δραστηριότητα και γεγονότα στην περιοχή λόγω της θέσης - πέρασμα της περιοχής. Τότε λέγεται οτι μετά από έντονο βομβαρδισμό στα Γεράνεια κάηκε ένα τεράστιο τμήμα τους.

Η καλύτερη περίοδος για την περιοχή ήταν το διάστημα περίπου μεταξύ 1950 - 1970. Με την κυκλοφορία περισσότερων αυτοκινήτων και τη μόδα της εκδρομής, οι 'Αγιοι Θεόδωροι, ένα ειδυλλιακό παραθαλάσσιο πευκόφυτο και φιλόξενο χωριό, γίνονται ένα από τα περισσότερο, αν όχι το περισσότερο, αγαπημένο θέρετρο των κατοίκων της Αθήνας. Διάσημοι της εποχής και ακόμα και πρώην βασιλείς και φυσικά πολλοί "ανώνυμοι" επισκέπτονται το μέρος για να κάνουν μπάνιο και για να φάνε πραγματικά φρέσκο ψάρι.

Ανάμεσα στην Κινέττα και τους Αγίους Θεοδώρους αλλά και στην Τσόπα χτίζονται μια σειρά πολυτελή εξοχικά. Πολλά από αυτά ανήκαν σε γνωστά ονόματα της εποχής ή απλά σε εύπορους. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον N.Κούρκουλο που φτιάχνει ένα σπίτι στο Κόκκινο Λιθάρι (σε κοντινή παραλία γύρισε και ταινία), τον Ανθ/στή του πρώην Βασιλιά Αρναούτη στην παραλία Τσόπας (που διατηρεί η οικογένειά του μετά το θάνατό του), τη Τζένη Καρέζη που διέμενε σε διαμέρισμα στο Σουσάκι και πολλά άλλα.

Η περιοχή όμως χρησιμοποιήθηκε και στον Ελλήνικό κινηματογράφο. Χαρακτηριστική είναι η αναζήτηση της Μ.Κοντού στα Πευκάκια από το Ν.Σταυρίδη στα "Κίτρινα Γάντια", όπως και η σκηνή με τον Γ.Γκιωνάκη και την πορτοκαλάδα από την ίδια ταινία, σε επικείμενο μαγαζί της εποχής, το κτίσμα του οποίου σώζεται ακόμα με άλλη χρήση.

Σε πλήρη αντίθεση, η δεκαετία του 70 ήταν μια μαύρη δεκαετία για τους Αγ. Θεοδώρους. Εν μέσω της χούντας και με τους τότε σε ανάγκη και χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση ντόπιους να πουλούν εκτάσεις, μια αποθήκη λιπαντικών σύντομα γίνεται διυλιστήριο. Ολόκληρο το Σουσάκι υποβαθμίζεται και εκατοντάδες κόσμος εγκαταλείπει τα εξοχικά του εκεί. Δημιουργούνται και άλλα μικρότερα εργοστάσια - αποθήκες σε μια περιοχή τελείως άσχετη ακόμα και σήμερα για μια τέτοια δραστηριότητα. Η μόλυνση της θάλλασσας και του αέρα είναι μηδενικές. Η περιοχή όμως δυσφημείται έντονα και ανεπανόρθωτα. Σε όλη την περιοχή των Αγ. Θεοδώρων η αξία της γης καταποντίζεται. Τα κτήματα κόβονται σε μικρά οικοπεδάκια και έτσι οι 'Αγιοι Θεόδωροι γίνονται από τους πρώτους Δήμους σε αυθαίρετα εξοχικά στην Ελλάδα.

Έτσι η δεκαετία του 80 αλλά λιγότερο αυτή του 90 βρίσκει τους Αγ. Θεοδώρους να σφύζουν από ζωή σε όλες τις παραθεριστικές περιόδους του χρόνου. Και φτάνουμε στο σήμερα που πλέον οι περισσότεροι ντόπιοι προσπαθούν να διαφυλαχθεί η γνήσια εικόνα της περιοχής με παράλληλη ανάπτυξη ενώ οι επισκέπτες - παραθεριστές μπορούν να αντιλαμβάνονται την πολυμορφία της περιοχής και να κερδίζουν από τα σπάνια αγαθά που ακόμα διαθέτει...